İnsanların bir dönem erişmek için kafelere gittiği internet, geçmişte kolayca ulaşılamayan pek çok bilginin bir arada sunulduğu ve verilerin fiziksel yöntemlere kıyasla daha kolay kaydedilebildiği sanal bir ortamdı.
Bu niteliklerinin yanı sıra uzaktaki yakın arkadaşlarla iletişime ve önceden tanışıklığı olmayan kişilerin birbirini tanımasına imkan sağlayan internet, birbirinden haberi olmayan bazen onlarca, bazen de yüzlerce kişinin aynı bilgisayar oyununa katılmasına olanak tanıyordu.
2000'lerin başında birçok kişi bu olanaklara ayda veya haftada sadece 1-2 saat gittiği internet kafede erişiyor ve bu işletmeyi terk ettiği anda sanal dünyayı arkasında bırakıyordu.
Yaklaşık 10 yıl sonra toplumun önemli bir kesiminin evinde bilgisayar ve internet bağlantısına erişebilmesi, sanal ortamdaki sosyal ağlara katılmayı bir "dışarı etkinliği" olmaktan çıkararak evden erişilebilir hale getirdi.
Sanal dünyada olan biteni kaçırmaktan çekindiği için bu akımın parçası haline gelen genç ve yaşlıların edindikleri ve yaptıklarını sürekli bildirmeleri "yeni normal" haline geldi.
Platformların kullanıcıları aktif tutmak için düzenli şekilde bildirim göndermesi, yenilen yemekten satın alınan kıyafete, yapılan tatilden içinde bulunulan ortama kadar her anın paylaşıldığı bir akımın sürdürülmesini amaçlıyor.
Reaksiyon, beğeni, paylaşım, görüntüleme ve yorum alma odaklı optimizasyon yaklaşımına dikkati çeken Lupinacci, platformların öneri sistemlerinin polemik oluşturan, tartışmalı ya da aşırı tepkiler çeken içerikleri öne çıkarabileceğini kaydetti.
"Beğeni" ve "paylaşım", şirketlerin ekonomik değere dönüştürdüğü ve platformlar aracılığıyla sürekli büyüttüğü etkileşim biçimleri haline geldi.
Giderek büyüyen bu sistemin beslendiği en dikkat çekici duygu ise günceli kaçırma korkusu olarak tanımlanan "FOMO" ve kaygı.
Kaynak: TRT Haber
